Τῆ Κετὶπ τῆ Μιλτιάδη τῆ Σεϊρενέτε ἀδελφὴ Ὄλγα ἐπέμνεν ἕναν ἡμέρ’ σὸ σπήτ’ νὰ μαγειρεύ’ καὶ ν’ ἐφτάει τ’ ὁσπητὶ τὰ δουλείας κ’ οἱ ἀγούρ’ πάλ’ ἐπῆγαν σὸ καγάνεμαν.
’Αβραὰμψ σὸ Ματὲν καὶ ὁ Ράλλης μικροὶ ὀντὰς ἐγεννέθαν σ’ ἕναν χωρίον ἔσαν, ἄρ ἐτράνηναν καὶ ξὰν ἐντάμαν ἐγέρασαν κι’ ἐποῖκαν καὶ μωρὰ κι ἐγγόνια κι ἀκόμαν ἀρχατάσι͜α κι ὅθεν ἐπέγναν πάντα ἐντάμαν ἔταν.
Εἶνας χωρέτες ἕναν βράδον ἐπέρεν τὸν γειτονάν-άτ’ κι ἐπῆγεν σ’ εἰνὸς κοριτσὶ ψαλάφεμαν. Σὴν στράταν σεΐτι͜α ἐπέγναν λέει τὸν γειτονάν-άτ’:
Εἶνας ξενητέας ἐρρώστεσεν κι ἀτότε ἐντῶκεν σὸν νοῦν-άτ’ ἡ γυναίκα τ’ καὶ τὰ παιδία-τ’. Ἐκοῦξεν εἶναν γειτονάν-άτ’ καὶ λέει-άτον:
Αγροτική οικία εις το χωρίον Κόγκα (Alaçam) της περιφερείας Τραπεζούντος το 1900.
Ένα υπήνεμο, γαλήνιο, με κατακάθαρα νερά λιμανάκι, όπου κάθε μέρα, άραζαν οι βαρκούλες με τους ξενητεμένους και τους μεγάλους νοσταλγούς.