Ἐγεννήθη ἐν Ἀργυρουπόλει τοῦ Πόντου τὸ 1881 ἐκ γονέων Θεοδώρου Γρ. Κανδηλάπτου, νεωκόρου, καὶ Παρυσάτιδος, τὸ γένος Γερβ. Οἰκονομίδου.
Πρὶν ἀκόμα τελειώσει τὸ Φροντιστήριον Τραπεζοῦντας, σύστησε στὴ Σάντα τὸ ’Ἀναγνωστήριο «Μελέτη» μόλις δὲ πῆρε τὸ ἀπολυτήριό του προσελήφθη ὡς δάσκαλος καὶ δίδαξε ὥς τὰ 1917, ὁπότε ἔφυγε μὲ τοὺς Ρώσους στὴν Τάκβα τῆς περιφερείας Βατούμ, ὅπου δίδαξε 4 χρόνια.
Γεννήθηκε στὴν ἐνορία Μονοβάντων τῆς Κοινότητος Σταυρὶ (Πόντου) τὴν 10ην Μαΐου 1895 ἡμέραν Πέμπτην. Οἱ γονεῖς του Κοσμᾶς καὶ Σοφία γεωργοί, ἐφρόντισαν πολύ γιὰ τὴν ἀνατροφή του.
Ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὰ κοινὰ ὅπλα εἶναι γενικὴ καὶ πασίγνωστη ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων. Τὴν ἐκδήλωσιν πάσης φύσεως χαρᾶς καὶ εὐθυμίας, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ τραγούδι καὶ τὸ χορό, τὴν ἐπλαισίωναν οἱ πατέρες μας καὶ μετὰ τὸν ἦχο τῶν πυροβολισμών.
«Ζῇ Βασίλειος καὶ θανὼν ἐν Κυρίῳ»
«Ζῇ καὶ παρ’ ἡμῖν ὡς λαλῶν ἐκ τῶν βίβλων»
«Ἰανουαρίου θάνες, Βασίλειε, πρώτῃ».
Ἕναν καιρὸν ἐξῆνεν ’ς ἕναν χωρίον εἶνας ποπᾶς μὲ τὴν ποπαδίαν ἀτ’. Ὁ ποπᾶς ἐγάπανεν πολλὰ τὴν ποπαδίαν κι’ ἐποῖνεν οὖλλα τὰ κέφι͜α τ’ς, ἄμαν ἡ ποπαδία ὁ νοῦς ἀτ’ς ἔξ’ ἔτον, ἐγάπανεν εἴναν ἄλλον ποπᾶν.