Η κοίμηση της Θεοτόκου είναι μία από τις μεγαλύτερες θεομητορικές εορτές που εορτάζονται με λαμπρότητα στην μητροπολιτική Ελλάδα. Και στον Πόντο οι γιορτές αυτές δεν υστερούσαν σε λαμπρότητα, εφόσον απέβλεπαν στο πρόσωπο της Παναγίας.
Οι αρχηγοί, αφού διάλεγαν τα μέλη των ομάδων τους, έπιαναν τη θέση τους αμυντική ή επιθετική. Εδώ την αμυντική ομάδα θα την ονομάσουμε Α και την επιθετική Β.
Την ημέρα αυτή εοορτάζεται η Θεία Μεταμόρφωση του Χριστού στο όρος Θαβώρ μπροστά στους τρεις μαθητές του, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη λίγο προτού σταυρωθεί. Στην μητροπολιτική Ελλάδα η ημέρα αυτή έχει αγροτικό χαρακτήρα.
Το Μεγάλο Σάββατο γίνονταν οι προετοιμασίες. Δεν γνωρίζω γιατί επεκράτησε η συνήθεια να βάφουμε τα αυγά το Μεγάλο Σάββατο και μάλιστα τα βάφουμε με πολλά χρώματα, κόκκινα κίτρινα γαλάζια πράσινα και πλουμιστά με σχέδια. Αυτά τα λέγαμε τουρνίκες.
Μετά το καπάνι του Αγίου Ανδρέα αρχίζει η περιοχή της Μαχνού της οποίας η παραλία είναι σπαρμένη από σκοπέλους και υφάλους, σε αρκετή απόσταση από την ακτή και ως εκ τούτου πολύ επικίνδυνη στους ναυτιλλομένους κατά τη διάρκεια της νύχτας αλλά και της ομίχλης παλιότερα αλλά και τώρα.
Μετά τη Σκάλα σε ολιγόλεπτη απόσταση αρχίζει πάντοτε παραλιακώς και προς τα ανατολικά ο φυσικός, ήρεμος και βαθύς κόλπος του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος εισχωρεί εντός της ξηράς περίπου στα 300 μέτρα και σχηματίζει κανονικό ημικύκλιο σαν να είχε χαραχθεί από χέρι πολύ έμπειρου μηχανικού.