Περὶ τῆς παραγωγῆς τῆς ὀνομασίας Χαλιναρᾶ τῆς μονῆς Ἁγίου Γεωργίου Χάρσερας (ὅρ. σελ. 85-86) μανθάνομεν νεωστί καὶ ταῦτα καθ ἱερὰν παράδοσιν: α΄ Ἔλαβε τὸ ὄνομα ἡ μονὴ Χαλιναρᾶ ἀπὸ τὸ ὅτι κεῖται μεταξὺ δύο ῥυάκων κατερχομένων ἐκ Β. τῆς μονῆς ὀρέων καὶ σχηματιζόντων εἶδος χαλινοῦ.
Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου «Χαλιναρά» Χάρσερας Χαλδίας Πόντου 1220 ή 1265 μ.Χ (B' Μέρος)
Τῷ 1756 ἔτει καὶ τοῦ ἡγουμένου τούτου Ἀναστασίου μακαρισθέντος διαδέχεται ὁ ἐκ Λερίου τοῦ Κοᾶς περιφερείας τῆς ἐπαρχίας Θεοδοσιουπόλεως Ἰωαννίκιος Βαζελιώτης τὴν μετάνοιαν.
Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Γεωργίου “Χαλιναρᾶ”
Εἰς δίωρον ἀπὸ τῆς Ἀργυροπόλεως ἀπόστασιν πρὸς Α. κεῖται ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς κώμης Χάρσερας καὶ εἰς δεκαπεντάλεπτον ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ ἡ ἱερὰ καὶ σεβασμία μονὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τοῦ ἐπίκλην Χαλιναρᾶ καὶ Χάρσερα.
Ἐκκλησίαι καὶ Σχολεῖα τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ρωσσίας - Εἰς παρομοίαν δυσχερῆ θέσιν εὑρίσκεται ὁ θέλων νὰ δώσῃ ἀκριβῆ στατιστικὴν τῶν Σχολείων καὶ Ἐκκλησιῶν τοῦ ἐν Ρωσσίᾳ Ἑλληνισμοῦ:
Περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν Ρωσσίᾳ Ἑλλήνων προκειμένου δὲν δύναταί τις νὰ ἔχῃ τὴν ἀξίωσιν ὅτι ἡ στατιστικὴ τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συνδέσμου τῶν ἐν Ρωσσίᾳ Ἑλλήνων εἶνε ἀκριβεστάτη, ἀφοῦ τοιαύτην οὐδ' αὐταὶ αἱ ὠργανωμέναι Κυβερνήσεις κατορθώνουν, ἥκιστα δὲ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ τὸ Κεντρ. Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον παρ' ὅλας τὰς καλάς του διαθέσεις οὔτε τὸν ἀπαιτούμενον καιρὸν εἶχε πρὸς τοῦτο, εὑρίσκετο δὲ ἑκάστοτε ἀπέναντι ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων, πολιτικῶν ἀνωμαλιῶν καὶ κρίσεων.
Τα χωρία της Κερασούντος, εις τα οποία ο περισσότερος πληθυσμός ήταν Ελληνικός ήταν τα ακόλουθα: